Diana

Een Onwaarschijnlijke Combi..


Een onwaarschijnlijke combi.

10 moeders, met diverse achtergronden, status, geloof en politieke voorkeur. Die elkaar in het dagelijks leven voorbij zouden lopen.

10 moeders die bij elkaar zijn gebracht, omdat 1 moeder besloot op te staan en 1 van deze moeders uitnodigde om deze 9 moeders te horen.

10 moeders zie je zitten op de zetels van de volksvertegenwoordigers, waarvan 1 daar haar zetel heeft verdiend en de ander 9 zijn gevormd door de beslissingen van deze 150 zetels.

10 moeders die weer 10 andere moeders vertegenwoordigen. Wat hebben deze 10 moeders gemeen? De jeugd waar zij zich zorgen om maken en hoe het huidige systeem hun niet de hulp bied waar zij recht op hebben. 9 moeders voelen het negatieve effect. In plaats van vingers te wijzen naar elkaar, willen deze 10 moeders hun kennis en ervaringen delen en bundelen, om effectieve veranderingen realiseren.

10 moedige moeders, die zich niet uit het veld laten slaan. 10 moeders die als zij onderuit worden gehaald, weer herrijzen als een Phoenix uit haar as. Krachtiger,wijzer, verenigd en vermenigvuldigt!

Diana Sardjoe
Oprichtster van De Moeder is de Sleutel

continue reading
Reactie van een moeder op de uitzending van Eva Jinek met Femke Halsema.

Hi Diana,

Eva Jinek meldde wel de mening van Arne van Zuurmond de ombudsman die mijnen inzien, terecht stelt dat er te weinig wordt gehandhaafd ( zie onze ervaring met de politie) en ze vroeg ook nadrukkelijk naar het verband tussen drugshandel en druggebruik. (Sowieso vind ik die ombudsman een hele goede aanwinst. Jammer dat Femke niet alles van hem aanneemt.) Dat werd echter onterecht door Femke weggewimpeld : geen verband want handelsstad ( klopt niet want Cyrill Fernhout criminoloog heeft wel degelijk verband druggebruikers aanwezig in de stad en drugshandel aangetoond) en ook gebrek aan handhaving werd omzeild met dus goede sier willen maken met de zogenaamd succesvolle top 600 benadering. Ook werd ze nog wel even doorgezaagd/ geconfronteerd op hoe dringend Femke zelf pleit voor meer politie om idd te kunnen optreden en handhaven maar daarbij al een handreiking gegeven door in de vraag te leggen dat Femke dat vast niet altijd zo lief vraagt. Ze bood haar daarin al een escape aan die Femke lachend aanvaardde.

Enfin, top 600 was ooit een mooi plan maar wordt naar mijn idee niet doortastend genoeg uitgevoerd. Politie handhaaft niet, leerplicht handhaaft niet, jeugdzorg grijpt niet op tijd in, de paradox van de drugshulpverlening is dat zelfs bij kinderen er gewacht wordt op motivatie om af te kicken. Gebruikertjes gaan nou eenmaal ook dealen en worden daarop getarget door de dealers hoger in rang. Daarin zijn ze kwetsbaar. Kan inmiddels niet meer tegen het woord kwetsbaar dat voor een schijn van empathie en sympathie moet opwekken zonder daadwerkelijk beleid te voeren dat recht doet aan die “ kwetsbaarheid” ( lees risico’s op ontsporen).

Mijn ervaringen in de jeugdgevangenis zijn wel dat plusminus 80% weed e.a. middelen gebruikt, 60 % LVB niveau heeft en nu met mijn eigen kind dat het onderwijs kinderen door de perverse prikkels op aantal geslaagden te snel over de rand kiepert en helaas het ZMOK onderwijs totaal verkeerd is ingericht nl.veel te weinig uren, veel te weinig structuur, geen maatwerk en zelfs geen echt goede methodiek voor deze moeilijke doelgroep. geen analyse van de leerproblemen, geen aanpak van de onderliggende problematiek zoals verslaving, een onveilig klimaat door docenten die niet zijn opgewassen tegen de idd zeer ernstige gedragsproblemen. Dat heeft weer met geld te maken, onderwijzers die geacht worden middelbare schoolvakken te geven voor een onderwijzerssalaris aan deze moeilijke groep. Dan wordt ZMOK onderwijs een kweekschool voor de jeugdcriminaliteit. Wel goed is ZMOK in eindeloos kansen blijven bieden maar dan zonder de tegelijkertijd duidelijker strengere toon die ook nodig is.

Een Moeder uit Amsterdam West

continue reading
Tikkende tijdbommen…

Deze week, was een weer een eye opener. Moeder gaat naar de politie. Weet dat haar kind fout bezig is en heeft daar bewijs van. Ik heb het niet over 1 moeder. Zij worden gewoon weggestuurd. Ik heb het over bewijs van handel in drugs en wapens. Andere moeder vind weegschaal, mes en alarmpistool in haar kind zijn rugzak. Worden gewoon niet serieus genomen. Instanties zijn erbij betrokken. Ik weet echt niet waar iedereen op wacht. Owh ja, zij willen de goede relatie die zij hebben met het kind niet verpesten, was het antwoord.

Ik probeer vanuit het brein van de desbetreffende agent te verklaren wat hij zag en ik niet. Ik heb de bewijzen gezien. Ik dacht misschien is de weegschaal om zijn lunch te wegen. Kind wilt zeker een gebalanceerd dieet. Het alarmpistool is zeker om een signaal af te geven wanneer hij zijn moeder niet kan bereiken. Batman idee. Het mes dat zij niet lang genoeg vonden ( ik weet niet of het verschil uitmaakt voor zijn eventuele slachtoffer, die zal hem dankbaar zijn dat hij onder de norm is gebleven?) gebruikt hij zeker om een appeltje te schillen.

De andere jongen die vermoedelijk in drugs en wapens handelt. Ik zeg vermoedelijk, want iemand is onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Schijnt een gesprek te hebben gehad met de politie zonder medeweten van de moeder, terwijl hij minderjarig is.

Dan vraagt iedereen zich af, Waarom er opeens zoveel criminaliteit onder de jongeren is. Nou. De pakkans is 15%. Tel uit je winst. Deze jongeren waren al in het vizier. Blijkbaar is wachten tot het fout ook veel lucratiever. Dan kunnen weer 40 instanties aan het werk. Ik zuig dit niet uit mijn duim. Ik vraag altijd bewijs en onderbouwing van het verhaal. Laten wij lekker op deze manier doorgaan en dan leuke rapporten schrijven en ouders de schuld geven, Terwijl zij tijdig bij de instanties en de politie aanklopte!

Diana Sardjoe

continue reading
Presentatie voor Rijkstrainees Ministerie van Justitie

18 januari waren wij uitgenodigd om een presentatie te geven ,over onze stichting aan Rijks trainees van het Ministerie van Justitie te Den Haag. Samen met mijn zoon in de vroege ochtend op weg naar Den Haag! De NS Goden, waren ons goedgezind. Geen last van vertragingen en kwamen ruim op tijd aan.  Ons netjes aangemeld en gelukkig niet onze ID vergeten, anders kom je het gebouw niet in. Iedereen was er ook vriendelijk. Wij moesten naar de 36ste verdieping. Dat was een beleving. Mijn oren ,pfff. Gelukkig had ik kauwgom bij me. Dat helpt tegen het gesuis in je oren. Het is net alsof je in een opstijgende vliegtuig zit.

Het uitzicht. Prachtig! Voor mij en mijn zoon was het weer een nieuw avontuur. Dit was de eerste keer dat wij vanuit de stichting zouden spreken en ook meteen onze eerste presentatie. In combinatie met ons persoonlijk verhaal. Voor ons was Willem K. van ACV( Actie Centrum Veiligheid) uit Amsterdam. Ik was onder de indruk van zijn presentatie. Voor het eerst heb ik iemand ontmoet van ACV die zo helder en duidelijk in begrijpelijke taal kon vertellen over de Top400/600. Mijn zoon vond hem ook geweldig. Dit is wat ouders nodig hebben. Mensen die duidelijke taal praten. Wij vulde elkaar aan waar nodig was.

Onze presentatie verliep ook goed en mijn zoon gaf de rijks trainees een kijkje in zijn manier van denken en hoe hij de top600 beleefde.  Vertelde over zijn emoties. Ik vertelde over wat er mentaal en fysiek met jouw als moeder gebeurd en waarom ik de stichting was begonnen. Dat het eigenlijk de bedoeling was. Dat ik een suf kantoorbaantje zou nemen en zou gaan tuinieren. Wat mij bijbleef van deze dag, is dat mijn zoon zei: “Mijn moeder was niet happy, dus ik had ook geen reden om gelukkig te zijn.” Dat bevestigde weer, hoeveel invloed een moeder heeft. Ik ben ook super trots op hem, dat hij zo openlijk over zijn top600 periode durft te praten. Hij zegt dan: “Mama, als iedereen maar zijn mond houd, veranderd er niks….”

Diana Sardjoe

continue reading
Symposium Intergenerationele overdracht van crimineel gedrag

28 september 2018 namen mijn zoon en ik deel, aan dit Symposium. Het was voor ons ook de eerste die wij meemaakte. Wij maakte deel uit van het panel. Het was een bijzondere ervaring.

Het was wel heel interessant en heb veel nieuwe dingen erbij geleerd. Ik was bloednerveus en mijn zoon was eigenlijk meegekomen om mij mentaal te ondersteunen. Men vroeg of hij ook wilde plaatsnemen in het panel. Gelukkig zei hij ja. Ik keek al angstig naar de krukken. Ik ben niet groot. Ik dacht je zal maar net zien dat ik eraf pleur. Gelukkig kon ik heel charmant mij voeten plaatsen en bleven ze niet ergens zweven.

Van alles ging er door mij heen. Gelukkig herpakte ik mijzelf en liet mij niet intimideren door een zaal gevuld met professionals en (aankomende) wetenschappers. Beantwoorde alle vragen en ging een nette discussie niet uit de weg. Ik was super trots op mijn zoon, omdat hij het beeld dat zij hadden van een top600 jongere, niet was wat zij verwachtte in persoon. Hij was rustig en kon alles goed verwoorden. Dit symposium heeft mij wel de laatste zet gegeven om de stichting op te richten. Ik merkte, dat de vader sterk is vertegenwoordigd in de onderzoeken en dat er op professioneel vlak nog niks was veranderd qua werkwijze. Wat ik nog het mooiste vond van die dag. Is dat mijn zoon de lat hoger heeft gelegd. Waar hij naar binnen ging met het idee, dit is wel leuk voor zijn opleiding persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen, wilt hij nu Criminoloog worden. Tot de dag van vandaag heeft hij het er over. Hij heeft er goede mentors aan over gehouden. Dit is wat ik wens voor alle jongeren. Dat zij een mentor krijgen ,die werkzaam is in het beroep dat zij later willen uitoefenen. Dit houd de jongeren gefocust en uit de problemen. Ik  hoor vaak van jongeren, dat zij bepaalde dromen hebben. Die dromen vallen meestal niet samen met het lijstje dat zij voorgeschoteld krijgen. Meestal is er qua aanbieding, wat betreft beroepen een beperkte keuze. Sport, hulpverlening, zorg, detailhandel, enz. Terwijl kinderen ook zouden moeten kennismaken met wetenschap en andere beroepen.

Ik zie te vaak dat jongeren die een probleemperiode achter de rug hebben. Hun verwachtingen naar beneden stellen. Terwijl zij hun negatieve ervaring in een positieve kunnen omzetten. Ik zeg altijd tegen mijn kinderen. Wat jij ook beslist om te worden. Zorg dat jij de beste er in word. Respecteer elk beroep en elke persoon die dat uitoefent.

Diana Sardjoe

continue reading
Als een “vuilniszak” gedumpt

Er zijn van die dagen, waarin ik mij afvraag. In wat voor maatschappij wij leven. Een moeder zocht contact met ons. Vanwege haar zoon die 18 jaar word na het weekend. Feestje leuk toch? Kan hij eindelijk zijn eigen zorgverzekering betalen.

Voor hun is het geen feest. Deze jongen word na het weekend uit de instelling gezet waar hij verblijft., De reden hiervoor is, omdat hij 18 word en er is geen plek nog voor hem bij beschermd wonen. Let op!  Hij moet wel 1 dag voor zijn verjaardag er al uit. Hij mag niet als 18 jarige wakker worden in de instelling. Je zou toch denken, dat zij hem dan opvangen tot er wel plek is. Volgens de wet, mag hij na zijn 18de niet meer in deze instelling verblijven. Dus word hij geplaatst in een Daklozenopvang. Hij word in principe als een “vuilniszak” gedumpt.

Deze jongeman heeft nog de nodige steun nodig. Zijn moeder mag hem niet in huis nemen tot er een oplossing is, anders worden haar anderen kinderen bij haar weggehaald. Zij is nu in alle staten. Welke moeder gaat haar kind in zo een onveilige situatie plaatsen. Besef wel dat zij al jaren wisten, wanneer hij 18 werd. Dit is een jongen die een diagnose heeft, in een Daklozenopvang gaat hij het niet redden. Jaren gepruts heeft tot dit geleid, ja zo noem ik het. De hulpverleners die zich wel willen inzetten voor zulke jongeren. Die worden dwarsgezeten. Weet je, misschien zouden zij zelf een weekje in de daklozenopvang moeten zitten en ervaren hoe het voelt. Het is maar een idee, die in mij opkomt.

Hoe dan ook, wij hebben in ons netwerk ook gezocht naar een plek voor hem en die ook gevonden. Die houden wij als een back up. Wij wachten op de uitkomst van het overleg, dat gaat plaatsvinden op dag dat hij eruit moet. Komen zij niet met een humanere oplossing dan de Daklozenopvang. Dan grijpen wij in. Hoe lastig dit jong ook mag zijn. Je kan hem niet zo dumpen in de maatschappij. Het word hoog tijd dat er kritisch word gekeken naar instellingen, die deze jongeren zo dumpen. Hij is niet de eerste die dit overkomt, maar voorlopig ook nog niet de laatste! Dan vraagt men zich af, waarom deze jongeren weer afglijden in maatschappij. Minder rapporten lezen en meer met de ouders en jongeren praten, Dan hoor je pas de echte verhalen!

 

Diana Sardjoe (Ex Top600 Moeder)
Oprichtster van de Stichting De Moeder is de Sleutel

continue reading
Op bezoek bij de burgemeester

Op 13 december was ik als vertegenwoordiger van de stichting samen met andere vrouwen uitgenodigd door onze Burgemeester Femke Halsema en Wethouder Rutger Groot Wassink. Zij gelooft dat vrouwennetwerken een hele belangrijke rol in de stad spelen. Zij wilde graag onze ervaringen horen. Adelheid Roosen heeft de avond met haar “magie” geleid. Wat een prachtige energieke vrouw. Zij zou wat van haar magie over de stad Amsterdam moeten strooien.

Tijdens deze informele bijeenkomst heb ik andere vrouwennetwerken leren kennen. Wij deelden onze ervaringen met elkaar. Wij hebben allemaal hetzelfde doel, dat is om de kwetsbare burgers in de samenleving weer stem en een gezicht te geven. Die weer effectief mag worden gehoord en gezien!

Wat mij wel opviel tijdens deze gesprekken. Is dat onze groep moeders voor velen nog onbekend zijn. Wij zijn nog “onzichtbaar”. Onze doel is om onze groep moeders weer “zichtbaar” te maken. Wij leven nog steeds geïsoleerd, door schaamte, schuldgevoel en afgezonderd van de maatschappij. Wij mogen dan wel omringd zijn door velen instanties. Ik merk toch  dat men een bepaald beeld van ons heeft. Dat wij op handen worden gedragen en dat wij maar in ons vingers hoeven te knippen en alles word geregeld. Niets is minder waar. Dat velen van de moeders last hebben van burn out verschijnselen, paniekaanvallen, hartklachten, Post traumatische stoornis en andere mentale en fysieke klachten, veroorzaakt door constante stress. Was nieuw voor velen. Het was wel verfrissend voor hun die kennis. Nu namen zij die kennis mee. Nu weten zij ook. Hoe zij zo een moeder kunnen benaderen. Wij hebben gegevens uitgewisseld, zodat wij ook moeders op de hoogte kunnen brengen van elkaars netwerken.

Er komt een vervolg. Dan mogen wij meerdere vrouwen van onze netwerken meenemen. Ik heb dit aan de moeders verteld. Ik zag hun ogen sprankelen. Heb ik misschien toch wat van Adelheid Roosen haar magie meegenomen?

Diana Sardjoe (Ex Top600 Moeder)
Oprichtster van de Stichting De Moeder is de Sleutel

continue reading